TEATRALNY ZDRÓJ 2020

Krzysztof Bizio, FRONT (reż. Tomasz Man)

Spektakle premierowe
5 sierpnia 2020 roku, godz. 19:00
6 sierpnia 2020 roku, godz. 17:00





Alina Mleczko




Alina Mleczko – polska saksofonistka, solistka. Debiutowała w Filharmonii Narodowej w 1995 roku podczas Festiwalu Muzyki Latynoamerykańskiej. Rok później, również w Filharmonii Narodowej debiutowała w głównym nurcie koncertów Festiwalu Warszawska Jesień prawykonaniem Concerto na saksofon sopranowy i smyczki Jacka Grudnia.
Wydała sześć autorskich albumów. Jej solowe nagrania ukazały się na sześciu innych CD, m.in. Concertino na Saksofon i Orkiestrę Smyczkową Ramana Palestra, Niedziela Palmowa w Nazareth Grażyny Pstrokońskiej-Nawratil, Koncert na Saksofon i Orkiestrę Symfoniczną Zbigniewa Kozuba.
Wzięła udział kilkudziesięciu nagraniach jako kameralistka i solistka w projektach orkiestrowych, z zespołami muzyki ethno, jazz i muzyki improwizowanej.
Jej solowe albumy dwukrotnie nominowane były do nagrody fonograficznej Fryderyk. Otrzymała nagrodę magazynu muzycznego Classica we Francji za płytę Sjesta ( 2003), a także wyróżnienie Rewelacja Audio Video za płytę Fiesta (2005).
Już w pierwszych latach artystycznej kariery amerykański magazyn „Saxophone Journal” poświęcił jej artykuł monograficzny w numerze poświęconym najwybitniejszym saksofonistkom świata. Jako solistka koncertuje z najlepszymi polskimi orkiestrami, takimi jak Symfonia Varsovia, z którą odbyła tournée po Niemczech (2010) w Koncercie na Saksofon i Orkiestrę Smyczkową Aleksandra Głazunowa. Koncertowała z orkiestrami Filharmonii Kijowskiej, Radia Duńskiego, Capella Istropolitana z Bratysławy, w wielu krajach Europy i USA. Współpracowała z wybitnymi dyrygentami (m.in Jacek Kaspszyk, Jerzy Maksymiuk, Roman Kofman, Hermann Breuer, Kazimierz Kord, Michał Dworzyński, Jose Maria Florencio, Paweł Kotla). Ma na koncie wiele prawykonań utworów często jej dedykowanych.
W kwietniu 2016 roku ponownie wystąpiła w Filharmonii Narodowej z dedykowanym jej I Koncertem Saksofonowym Hanny Kulenty-Majoor. Koncertowała jako solistka z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach, gdzie miało miejsce prawykonanie utworu Dariusza Przybylskiego Fontana di amore per nessuno. Omaggio a Pasolini na saksofon, sopran chłopięcy i orkiestrę symfoniczną, utwór dedykowany solistce. Angażuje się w projekty z muzyką improwizowaną, jazzem i ethno.
W listopadzie 2016 r. zadebiutowała własnym projektem i po raz pierwszy własnymi kompozycjami Alina Mleczko Trance Fusion w Studio im Witolda Lutosławskiego S1 w Warszawie. Obecnie koncertuje w kraju i za granicą z autorskim programem Carlos Gardel. Pieśń tanga.




Krzysztof Bizio


Krzysztof Bizio (ur. 1970) – dramatopisarz, autor opowiadań, architekt i pracownik naukowy. Jego debiutem dramaturgicznym był spektakl Porozmawiajmy o życiu i śmierci (2000), który miał prapremierę w Teatrze Współczesnym w Szczecinie. Ponadto jest autorem dramatów: Toksyny (2001), Lament (2002), Śmieci (2003), Gabloty (2005), Celebracje (2006), Sedinum, prochy i rock and roll (2012), W starym Yorku (2017), Front (2017), Rzeź ptaków śpiewających (2020) – były one prezentowane w teatrach w Europie, Azji oraz Ameryce Północnej i przetłumaczone na 15 języków. Teatr Telewizji Polskiej zrealizował na podstawie tekstów dramatycznych Krzysztofa Bizia pięć spektakli teatralnych. Jest współscenarzystą filmu fabularnego 0_1_0 w reż. Piotra Łazarkiewicza (2008), współpracował także przy powstaniu scenariusza do filmu Katyń w reż. Andrzeja Wajdy (2007). W 2008 r. napisał scenariusz i wyreżyserował film fabularny Wszystkie małe kłamstwa Anny, stanowiący adaptację jednego z jego opowiadań. W dorobku prozatorskim ma trzy tomy opowiadań: Zresztą latem wszystkie kwiaty są takie piękne (2004), Sierpień (2006), Maniakalni uliczni kaznodzieje (2011). Jest również autorem scenariuszy licznych słuchowisk dla Teatru Polskiego Radia. Od blisko trzydziestu lat pracuje jako architekt, specjalizuje się w historii i teorii architektury współczesnej.